mastif tybetanski.com | hodowla mastifów tybetańskich | DO-KHYI KENNEL MAHATMA
MASTIF TYBETAŃSKI, DOG TYBETAŃSKI, TIBET MASTIF, TIBETAN MASTIFF, DOGUE DU TIBET, TIBETSKA DOGA, DOGO DEL TIBETO, TIBETISCHE HUNDE, DO-KHYI, DO KHYI, TIBET DOGGEN
mastif tybetanski MAHATMA LA
dodajdo

     Wzorzec rasy Mastif Tybetańki / Tibetan Mastiff Standard

Wzorzec w angielskiej wersji językowej [english version]:

strona / page 1       strona / page 2       strona / page 3

 

 

WZORZEC [wersja polska]:

   

Nepal Mahatma-la NAMSELING >>

- INTERCHAMPION, CHAMPION POLSKI, MŁ.CHAMPION POLSKI, CHAMPION NIEMIEC i VDH, CHAMPION CHORWACJI, MŁODZIEŻOWY ZWYC. EUROPY 2003, VICE ZWYC. EUROPY 2005, ZWYC. EUROPY VDH 2006, ZWYC.EUROPY 2007

 

 

Rustum of Saras >>

POCHODZENIE: Tybet

PATRONAT: FCI , NR

KLASYFIKACJA FCI: Grupa II, Sekcja 2.2 , nie wymagane próby pracy

DATA OPUBLIKOWANIA AKTUALNIE OBOWIAZUJACEGO WZORCA: 24.03.2004

SKRÓT HISTORII RASY:
Mastif tybetański , Do-khyi (tyb.) jest prastar± ras± pracuj±c± plemienia Nomadów w Himalajach i tradycyjnym stróżem i obrońc± klasztorów tybetańskich. Rasa otoczona wielk± aura tajemniczo¶ci od czasów pierwszego jej odkrycia w czasach starożytnych. Poczawszy od wzmianek Arystotelesa (384-322 p.n.e.) aż do opisów Marco Polo , który odbył podróż do Azji w 1271 roku, wszystkie historyczne przekazy wychwalaja naturaln± siłę i wielkie wrażenie jakie wywarły te psy - zarówno pod względem wygl±du jak i psychiki .Nawet ich szczekanie opisywane było jako unikalna i wysoko ceniona cecha rasy. Wiod±cy dziejowi europejscy kynolodzy jak Martin, Youatt, Megnin, Beckmann, Siber , jak również Strebel i Bylandt mocno podkre¶lali swoje zafascynowanie pochodzeniem i rolę jaka pełnił Mastif Tybetański w kulturze Tybetu. Niektórzy nawet rozważali tezę, że rasa ta stanowi praojca dla wszystkich mastifów i molosów pochodzenia górskiego. Jednym z pierwszych znanych Mastifów Tybetańskich, który pojawił się na Zachodzie był samiec wysłany Krolowej Victorii przez Lorda Hardinga (póĽniejszy Viceroy Indii) w 1847 roku. Następnie w 1880 roku Edward VII (póĽniej Ksi±żę Walii) przywiózł dwa samce do Anglii. Najwcze¶niej rozpoznanym miotem Mastifów Tybetańskich był miot urodzony w Berlińskim ZOO w 1898 roku.

WYGLˇD OGÓLNY:
Pełen siły, masywny, dobrze zbudowany, z mocn± ko¶ci±. Robi±cy wrażenie, pełen ekspresjii, o poważnym i dumnym wyrazie. Kombinacja majestatycznej siły dostojeństwa i wytrzymało¶ci, zdolny do pracy we wszystkich warunkach klimatycznych. Rasa dorastaj±ca powoli. Suki pełn± dojrzało¶ć osi±gaj± w wieku przynajmniej 2-3 lat , a psy 4 lat.

ISTOTNE PROPORCJE:
Czaszka mierzona od potylicy do stopu równa kufie mierzonej od stopu do końca nosa, ale kufa może być nieco krótsza.
Tułów lekko dłuższy niż wysoko¶ć mierzona w kłębie.

ZACHOWANIE I TEMPERAMENT:
Niezależny, opiekuńczy, respektuj±cy polecenia. Najbardziej lojalny dla swojej rodziny i terytorium.

GŁOWA:
Szeroka, ciężka i mocna. W wieku dojrzałym fałdy mog± rozci±gać się ponad oczami i w dół aż do k±cików warg.

- mózgoczaszka:
czaszka:
szeroka ,bardzo lekko zaokrąglona, z mocno zaznaczon± potylic±

stop:
dobrze zaznaczony

- trzewioczaszka:
nos:
szeroki, tak ciemny jak możliwe w odniesieniu do koloru włosa, nozdrza dobrze rozwinięte

kufa:
raczej szeroka, dobrze wypełniona i głęboka, koniec kufy kwadratowy
wargi:
dobrze rozwinięte i okrywaj±ce żuchwę

zgryz:
szczęki mocne z doskonałym , regularnym i kompletnym zgryzem nożycowym, górne zęby ¶ci¶le zachodz± na dolne i s± mocno osadzone w szczęce. Zgryz cęgowy dopuszczalny. Uzębienie ¶ci¶le dopasowane.

Oczy:
¶redniej wielko¶ci, każdy odcień br±zu w dostosowaniu do koloru włosa, im ciemniejsze tym lepsze. Osadzone regularnie , owalne i lekko uko¶ne. Powieki ¶ci¶le okrywaj±ce gałkę oczn±. Wyraz dostojeństwa.

Uszy:
¶redniej wielko¶ci, trójk±tne, wisz±ce, osadzone pomiędzy górn± czę¶ci± czaszki i poziomem oczu, opadaj±ce ku przodowi i przylegaj±ce do głowy, podniesione u nasady w stanie czujno¶ci. Pokryte miękkim krótkim włosem.

SZYJA:
Mocna, dobrze umię¶niona i wysklepiona, bez przesadniego podgardla. Pokryta grubym ,stercz±cym włosem mniej obfitym u suk niż u samców.

TUŁÓW:
Mocny
- grzbiet; szeroki muskularny
- zad: szeroki i raczej płaski
- klatka piersiowa: raczej głęboka, umiarkowanie szeroka, z dobrze wysklepionymi żebrami sięgaj±ca poniżej łokci

OGON:
¦redniej długo¶ci. Osadzony wysoko w najwyższym punkcie linii grzbietu, noszony wysoko, lekko zakręcony nad grzbietem, gdy pies jest w stanie czujno¶ci, dobrze owłosiony.

KOŃCZYNY:

Kończyny przednie:
Proste, dobrze k±towane, dobrze pokryte gęstym mocnym włosem.

Łopatki:
Uko¶nie ustawione, muskularne.

Łokcie:
Ani zbyt przylegaj±ce ,ani odstawione.

Przedramię:
Proste o mocnej ko¶ci.

¦ródręcze:
Mocne, nieznacznie nachylone.

KOŃCZYNY TYLNE:
Silne, muskularne, z dobrym k±towaniem, Widziane z tyłu równoległe.

Uda:
Raczej długie, mocne, z dobrym mocnym umię¶nieniem, ale nie przesadnie uwypuklonym.

Kolana:
Dobrze katowane.

Staw skokowy:
Mocny, nisko osadzony.

Pi±ty pazur: dozwolony.

ٱpy:
Do¶ć szerokie, mocne, okr±głe i zwarte, z dobrym owłosieniem pomiędzy wysklepionymi palcami

CHODY/RUCH:
Pełen siły, ale zawsze lekki i elastyczny, z dobrym wykrokiem i akcj±.Przy większej szybko¶ci tendencja do jedno¶ladu. Przy ruchu umiarkowanym pełen deliberacji. Zdolny do funkcjonowania w zróżnicowanym terenie.

SZATA:

Włos:
Jako¶ć bardziej istotna niż ilo¶ć. Szata szorstka, gruba, włos na grzbiecie niezbyt długi. Z gęstym i raczej wełnistym podszerstkiem w zimie, który staje się raczej rzadki w lecie. Samce nosz± wyraĽnie więcej włosa niż suki. Włos delikatny ale szorstki, prosty i stercz±cy. Nigdy jedwabisty, lokowaty lub falowany. Szyja i ramiona mocno owłosione , o wygl±dzie grzywy. Ogon puszysty i dobrze owłosiony, tylne łapy dobrze owłosione w partiach górnych.

Kolor:
Głeboko czarny, z lub bez podpalania, błękitny, z lub bez podpalania, złoty od płowego aż do mocno rudego. Wszystkie kolory powinny być tak czyste jak możliwe. Podpalanie od jasnego do głębokiego orzechu. biała gwiazdka na klatce piersiowej dopuszczalna. Minimalne białe znaczenia na łapach dopuszczalne. Znaczenia nad oczami, na dolnych partiach kończyn i od spodniej strony ogona, znaczenia na kufie, tolerowane "okulary" wokół oczu.

WIELKO¦C:
Mierzona w kłębie:
- psy: minimum 66 cm
- suki: minimum 61 cm

WADY:
Każde odstępstwa od wzorca winny być traktowane jako wady .Ich ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa.

POWAŻNE WADY:
- brak kondycji i sprawno¶ci
- głowa limfatyczna lub przesadnie pomarszczona
- ruch kołysz±cy
- szeroko i/lub nisko osadzone uszy
- jasne lub wyłupiaste oczy
- słaba pigmentacja, szczególnie nosa
- beczkowate żebra
- mocno zakręcony ogon nad stawami biodrowymi
- ciężki ruch
- poniżej minimalnego wzrostu, tolerancja do 2 cm

WADY DYSKAWALIFIKUJˇCE:

- Agresja lub bojaĽliwo¶ć
- Tyłozgryz lub przodozgryz,
- Każdy inny kolor szaty niż wymienione we wzorcu, jak np.biały, kremowy, szary, br±zowy, fioletowy, pręgowany, wielokolorowe

Każdy pies wyraĽnie odbiegaj±cy zachowaniem lub wygl±dem od wzorca powinien być zdyskwalifikowany.

UWAGA: Psy musza mieć dwa, normalnie rozwinięte j±dra w pełni usytuowane w mosznie.

   
 
2008 © hodowla Mahatma La
 
dodajdo